Risotto z pieczarkami i bekonem

Piątkowa kolacja zjedzona wspólnie z moim bratem była bardzo przyjemna, trochę spontaniczna i smaczna. Danie wymyślone na szybko (z wykorzystaniem nowej książki kucharskiej, z lekką własną modyfikacją, dobre na takie niespodziewane wizyty głodnego rodzeństwa), do którego przygotowania zużyłam tylko kilka składników, zniknęło z talerzy równie szybko jak się na nich pojawiło, a późno przybyły, zmęczony całodziennym przesiadywaniem w biurze Jacek załapał się nawet na ostatnią porcję.

Przepis na risotto z pieczarkami i bekonem

Składniki (dla 4 osób):

• 2 szklanki ryżu arborio (krótkoziarnisty i pękaty, włoski ryż do risotto)
• 1 l gorącego bulionu warzywnego lub wołowego (u mnie była to 1 bulionetka wołowa Knorr rozpuszczona w 1 l wrzątku)
• 1 średniej wielkości cebula (drobno pokrojona)
• 1 łyżka masła
• 100 g wędzonego bekonu pokrojonego w cienkie paski
• 300 g pieczarek (umyte, obrane, pokrojone na plasterki)
• 1 szklanka białego wina wytrawnego
• 50 g parmezanu
• oliwa z oliwek

Przygotowanie:

Takie risotto przygotowuje się podobnie do prezentowanego już kiedyś na Pozytywnej Kuchni risotto rosso, ale z wykorzystaniem odrobinę innych składników.

Na oliwie z oliwek (kilka łyżek) szklimy cebulę, następnie dodajemy suchy ryż i delikatnie podsmażamy, aż stanie się przezroczysty. Cały czas mieszamy. Zalewamy białym winem, przykrywamy i dusimy, aż ryż je “wypije”. Zalewamy bulionem, ponownie przykrywamy i gotujemy na średnim ogniu aż do momentu całkowitego wchłonięcia przez ryż, który powinien stać się miękki. Następnie dodajemy łyżkę masła.

Na drugiej patelni przez ok. 5 minut podsmażamy pieczarki, które potem, razem z sokami, dodajemy do ugotowanego na bulionie ryżu. Całość mieszamy i posypujemy tartym parmezanem.

Na koniec podsmażamy na posmarowanej niewielką ilością oliwy patelni paski wędzonego bekonu, którymi posypujemy potem po wierzchu risotto.

Bulionetka wołowa, wbrew moim przypuszczeniom, ma delikatny zapach, a moi testerzy określili smak przygotowanego na jej bazie bulionu jako dobry i na pewno bardziej naturalny niż przy użyciu standardowej kostki rosołowej. Eksperyment połączenia jej z bekonem uznano za udany, o czym świadczyła szybkość, z jaką danie zniknęło z talerzy .

W wersji bezmięsnej, którą przygotowałam dla siebie (na kostce warzywnej i bez bekonu), danie również smakuje wyśmienicie. A najważniejsze, że przygotowanie takiej kolacji zajęło tylko 30 minut .